سنگینترین وزن هزینهای مسکن در مخارج سالانه خانوارهای شهری ایرانی، به ساکنان استان تهران وارد میشود؛ در استان تهران، ۵۶.۷ درصد از هزینههای زندگی مستقیم برای «مسکن» صرف میشود.
طبق آمار رسمی، خانوارهای مناطق شهری کشور در سال گذشته ۴۱.۷درصد از هزینههای سبد مصرف خود را برای «تامین مسکن» اختصاص دادند که این بیانگر همان سهم اجاره در هزینه زندگی مستاجرها است.
تحقیقات میدانی از شهرهای کوچک در چند استان نشان میدهد اجاره یکساله خانه از سوی مهاجران موقت جنگ، عرضه مسکن به مستاجران بومی را محدود کرده است.
میانگین «اجارهبهای پیشنهادی» واحدهای مسکونی در مناطق ۹ تا ۱۲ که در پهنه تهران قدیم قرار میگیرند به ماهانه ۶/۵ میلیون تومان با پول پیش ۷۵۲ میلیون تومان رسید.
اجارهبهای واحدهای مسکونی میان متراژ ۷۰ تا ۱۰۰مترمربعی با عمر بنای ۱۰ تا ۲۵سال ساخت در مناطق پرتراکم متوسط نشین پایتخت یعنی منطقه ۲، ۴، ۵ و ۲۲ به ۲میلیارد و ۲۰۰میلیون تومان ودیعه و اجاره ماهانه ۲۴میلیون تومان رسیده است.
موجران واحدهای مسکونی میان متراژ با عمر بنای ۱۰ تا ۲۵سال ساخت در مناطق ۶ و ۷تهران خواهان ودیعه یکمیلیارد و ۶۷۰میلیونی و اجاره ماهانه ۱۸میلیون تومانی برای آپارتمانهایشان هستند.
با گسترش اقتصاد دیجیتال، ایده پرداخت اجاره با رمزارز آرامآرام جدیتر میشود.
پس از منطقه ۱۸، مناطق ۱۷ و ۱۶ بهترتیب با میانگینهای حدود ۴۰۲ و ۴۳۱ هزار تومان، ارزانترین مناطق تهران برای اجارهنشینی بودهاند.
تازهترین آمار مرکز آمار ایران نشان میدهد تورم نقطهبهنقطه اجاره مسکن در مهرماه ۱۴۰۵ به ۳۳.۴ درصد و تورم سالانه آن به ۳۲.۲ درصد رسید که به مراتب پایینتر از تورم عمومی کشور است .