کارگروه «مسکن برای همه» در سازمان ملل متحد گزارش داد

از این جمعیت، بیش از ۱.۱‌میلیارد نفر (شهروندان نامرئی) در محله‌های فقیرنشین یا سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند.طبق برآوردهای سازمان ملل متحد، ۳۰۰‌میلیون نفر دیگر بی‌خانمان مطلق و فاقد هرگونه سرپناه پایدار هستند.

این بحران به ویژه در مناطقی مانند آفریقا و آسیا و اقیانوسیه که به سرعت در حال شهری شدن هستند، حادتر است. با وجود رشد شهرها، اما توسعه مسکن و زیرساخت‌ها با سرعت آن هماهنگ نیستند و این امر باعث افزایش چشم‌گیر شرایط زندگی غیررسمی و ناکافی شده است. در آفریقا، ۶۲ درصد از خانه‌های شهری غیررسمی هستند. در منطقه آسیا و اقیانوسیه، بیش از ۵۰۰‌میلیون نفر به خدمات اولیه آب دسترسی ندارند و بیش از یک‌میلیارد نفر از بهداشت کافی زندگی برخوردار نیستند. در آفریقا، بودجه مسکن به ازای هر نفر که زیر خط فقر زندگی می‌کند، ۲۲ برابر کمتر از اروپا است. با تشدید تغییرات اقلیمی، افرادی که مسکن و خدمات رسمی و با کیفیت ندارند، با خطرات فزاینده ناشی از گرمای شدید، رویدادهای شدید آب و هوایی و کمبود آب مواجه هستند. یافتن راه‌حل‌های پایدار برای بحران مسکن، محور پیشرفت توسعه پایدار جهانی است. مسکن باکیفیت نه تنها حق اساسی بشر است، بلکه باعث ایجاد شغل، افزایش درآمد ملی، نجات جان انسان‌ها و پایه‌گذاری سلامت، آموزش و تحرک اقتصادی بهتر می‌شود.

از این رو هبیتات، از سال ۲۰۲۳، برای اولین بار کارگروه تخصصی بین‌دولتی با عنوان «مسکن مناسب برای همه» با محدودیت زمانی نامحدود تشکیل داد که دومین جلسه این کارگروه در ۲۲ و ۲۳ اکتبر در نایروبی، کنیا برگزار خواهد شد. این کارگروه تخصصی، طبق قطعنامه ۲/۷ ، مسکن مناسب برای همه، مصوب مجمع اسکان بشر سازمان ملل متحد تشکیل شد. این کارگروه، اولین نهاد سازمان ملل متحد است که منحصرا به مقابله با مسائل مسکن و مدیریت جهانی مسکن در سراسر جهان اختصاص داده شده است. هدف آن، تقویت همکاری جهانی برای رسیدگی به چالش‌های مسکن و ترویج راه‌حل‌های پایدار و عادلانه است.